(site en Français)

Święto św. Łukasza, Ewangelisty
Dzisiaj obchodzimy : Św. Łukasza Ewangelistę








































1930-1980 : 50-Lecie Parafi polskiej w Rouvroy

Od roku 1922 do Rouvroy, zaczęli napływać polscy emigranci, zaangażowani przez Dyrekcję Kopalni Węgla "Drocourt" do pracy.

kopalnia noumea
Kopalnia "Fosse 2 – Nouméa" w Rouvroy


Przybyszami, byli przeważnie górnicy z Westfalii. Przywieźli oni ze sobą wypróbowane formy pracy społecznej i organizacyjnej, toteż z miejsca skupiali się w organizacje wokół Duszpasterza. W myśl umowy Władz polskich z Dyrekcją Kopalń, że górnicy otrzymają swego Księdza i polskiego nauczyciela oraz wolność organizowania się w polskich towarzystwach – w szybkim tempie powstały organizacje kościelne i świeckie.
Przed utworzeniem Parafi – do Rouvroy dojeżdżali Księża : Trocki, Tomaszewki, Samulski i Urmanowicz. Oni to przy pomocy Pań i przy pomocy nauczyciela Józefa Rubczyńskiego – uczyli dzieci polskiej mowy, czytania, pisania i śpiewu – zbierając je co czwartek, a było ich ponad 150, aż do przybycia pierwszej polskiej nauczycielki, zatrudnionej przez kopalnię. Pani Eleonora Kiełbasiewicz z Ks. Urmanowiczem prowadzili chór śpiewu imienia : "Głos spod Loretty" ; ona też przygotowywała dzieci po polsku do 1ej Komunii Św., do której przystępowały w Billy-Montigny.


kosciol
Kościół Św. Ludwika w Rouvroy w budowie.


W Kwietniu 1930 roku – Kopalnia "Drocourt", oddała do dyspozycji wiernych nowy kościół zbudowany na placu Św. Ludwika na Nouméa. Kościół ten był pod wezwaniem Św. Ludwika i z niego korzystali Francuzi i Polacy. Ks. Proboszcz, też był francuski i polski. W tym samym miesiącu powstała Parafia, do której mianowano pierwszego ks. Proboszcza Bernarda Berka.


Kolejnymi Proboszczami byli : Ks. Bernard Berk 1930-1954, Ks. Dr. Franciszek Olszewski 1954-1958, Ks. Mgr Kazimierz Grabas 1958-1966, Ks. Ludwik Słomiany 1966-1978 i Ks. Alfons Skomorowski, od roku 1978.

kopalnia maroc
Kopalnia "Maroc" w Méricourt


Do Parafii Rouvroy, należała także sąsiednia polska Kolonia na Méricourt-Maroc i tam pracowali : Ks. Stanisław Stefaniak, Ks. Franciszek Miś, Ks. Czesław Dukiel, Ks. Wacław Bytniewski i Ks. Marian Gutowski, a ostatnio, kiedy w roku 1968 odłączono od Rouvroy Parafię Maroc – Ks. Jerzy Chorzempa a później Ks. Jan Kałuża. Wszyscy Księża pracujący w Méricourt-Maroc – mieszkali na plabani w Rouvroy.
Księża Proboszczowie, prowadzili 4-letnią naukę katechizmu, w której pomagały Panie i dyplomowana katechetka.


Przy Duszpasterzu, zgromadziły się organizacje katolickie takie jak "Towarzystwo Mężów Katolickich" od roku 1933 pod wezwaniem Św. Barbary. Następnie "Bractwo Żywego Różańca" założone wspólnie w Billy-Montigny 4ego Lutego 1926, w 1930 roku odłączyło się od Billy-Montigny i utworzyło samodzielne Bractwo razem z zarządem. Liczyło wówczas 150 sióstr.


W 1930, powstało "Stowarzyszenie Panienek" pod nazwą "Promień" i osobno "Towarzystwo Młodzieńców" pod nazwą Św. Kazimierza.

ksmp
Grupa z K.S.M.P. Rouvroy : 11 i 13 Listopada 1960 r. przy nagrywaniu 5 płyt przez firmę "RICORDI"


Za dwa lata, oba te Towarzystwa połączono, nazywając je "Katolickim Stowarzyszeniem Młodzieży Polskiej" (K.S.M.P.). Opiekunem KSMP był Ks. Mgr. Kazimierz Grabas. Założony został wtedy zespół tańca z własną orkiestrą pod nazwą "Wiosna", liczył 65 członków.


W roku 1961, zespół KSMP "Wiosna" występował w telewizji regionalnej Lille – zespół odegrał przedstawienie "Wielkanoc w Polsce" którego film nakręcono w Plouvain. Wówczas zespołem zainteresował się znany śpiewak Marcel Amont i razem z KSMP urządził przedstawienia galowe w Arras, Lens i Bruay. Niestety w roku 1966 Ks. Grabas zachorował i zmarł, a z braku tak wybitnego przywódcy zmniejszyło zasięg swojej działalności.  (Posłuchaj albumu K.S.M.P. : kliknij tutaj)

krucjata
Krucjata Eucharystyczna przy plebani.


W 1933 roku założono "Towarzystwo Dzieciątka Jezus", którego nazwę po wojnie zmieniono na "Krucjatę Eucharystyczną". Pierwsze opiekunki były : Pani Kort i Pani Dymel i do pomocy pani Fronia i pani Doczekalska.
Ks. Urmanowicz w roku 1924 założył chór kościelny, pod nazwą "Głos spod Loretty", który w roku 1933 uległ zmianie na kościelno-świecki, im. Fr. Chopina, którym kierował zarząd. Chór odnosił wielkie sukcesy na konkursach śpiewaczych, zdobywając pierwsze miejsca, liczne puchary i nagrody.


Pani Irena Socha została opiekunką Krucjaty w 1950 r. i katechetką w przedszkolu. Pracowała z dziećmi w przedszkolu przez 9 lat.


W prawdzie dziś nie ma chóru, jako towarzystwa, ale byli członkowie zbierają się sporadycznie, by upiększyć śpiew na Mszach Św. w Boże Narodzenie i Wielkanoc pod kierunkiem Pań, a w 1980 roku Ks. Proboszcz Skomorowski sprowadził organistę i stara się pracę chóru odnowić.


W Parafii Rouvroy było również koło "Polek" im. Św. Jadwigi liczące około 150 członkiń, które założono jeszcze w roku 1924.


W tym samym roku, powstało "Towarzystwo Gimnastyczne Sokół" mające za dewizę : "W zdrowym ciele, zdrowy duch" lecz z chwilą śmierci ostatniego prezesa w roku 1958 kończy swą działalność.


W roku 1931 zostało założone "Koło Rezerwistów i B. Wojskowych". Podczas okupacji niemieckiej, jego członkowie zdolni do służby wojskowej wstąpili w szeregi armii polskiej we Francji, a inni włączyli się w prace ruchu oporu. Po wojnie, już ono liczyło 50 członków, ale prezes przekazał sztandar Koła Konsulowi Polskiemu w Lille, a sam wyjechał do Polski i próby dalszego kontynuowania Koła okazują się bezskuteczne.
Po II wojnie światowej, ujawniła się też organizacja podziemna PWN licząca 85 osób, lecz z chwilą śmierci członków jej zarządu zabrakło następców.


Poza wyżej wymienionymi Towarzystwami przelotowo istniały jeszcze także : Mandolinistów, CFTC, Bractwo Kurkowe, Federacja Robotników Polskich, Strzelec, Kulturowo-Oświatowe im. J. Piłsudskiego, Wzajemnej Pomocy, Teatralne, ZHP.

ochronka
"Ochronka" z ksi
ędzem Olszewskiem i P. Sochą (opiekunką)


Równocześnie z Parafią, powstało przedszkole, tak zw. "Ochronka". Lokal dała Dyrekcja Kopalni, a opiekunem był Ks. Proboszcz Bernard Berk a przedszkolanką pani Helena Pawlak - Doczekalska. Koszty nagradzania za pracę przedszkolanek, początkowo ponosił Związek Polaków we Francji, zaś po wojnie Kongres Polonii Francuskiej. W ciągu całego istnienia 100 dzieci regularnie uczęszczało na naukę. Ponieważ lokal nie odpowiadał potrzebom, w roku 1959 zamknięto ochronkę przez Władze francuskie.


Na podstawie umowy Polskiej Dyrekcji Kopalni, były zobowiązania zapewnić dzieciom górników naukę w języku polskim. Nauczanie po polsku odbywało się w szkołach francuskich kopalnianych, czyli prywatnych. Nauczyciel otrzymywał tak jak urzędnik francuski bezpłatne mieszkanie, węgiel, ogrodnika i miesięczną pensję w gotówce. Resztę poborów dopłacał Konsulat Polski. Przed wojną, nauczyciel uczył 6 godzin dziennie – 3 rano i 3 popołudniu. Program nauczania obejmował następujące przedmioty : język polski, nauka o Polsce, historia, geografia i śpiew. W Rouvroy, była szkoła dla dziewcząt im. Marie Curie a dla chłopców na Boulevard Fosse 2, im. Vaillant Couturier. Po wojnie, gdy kopalnie zostały upaństwowione, polscy nauczyciele uczyli także w szkołach, tak zw. Laickich : Raoul Briquet, Pierre Brossolette i Jules Ferry, ale dwie godziny po nauce francuskiej i cały dzień w czwartki. Obecnie, od nauki francuskiej są wolne środy. Początkowo w jednej kopalnianej szkole, było 200 uczniów lecz stopniowo liczba ta zmiejszyła się. Dziś, gdy nauczycieli opłaca "Education Nationale" – na dwoje nauczycieli w czterech szkołach – jest ich zaledwie 50.


W roku 1950, utworzono Radę Rodzicielską z Zarządem lecz już od 1 Stycznia 1959 roku – skończyła swoją działalność.


Miasto Płock, w roku 1931, ofiarowało naszej Kolonii wspaniałą bibliotekę. Czytelnictwo rozpowszechniło nauczycielstwo i było dobrze rozwinięte, a rolę bibliotekarki pełniła do samej wojny jedna osoba. Niestety, nie wiadomo co stało się z książkami, których pomimo starań nie można odnaleźć, a tym samym zorganizować biblioteki.


Od roku 1928 istniał Komitet Towarzystw Miejscowych (KTM), który kierował pracą organizacyjną wszystkich organizacji. Po roku 1945 prowadził uporczywą, ale skuteczną walkę z wpływami reżimowymi. Reżimowcy mieli swoich nauczycieli ; Męskie Towarzystwo tak zw. Radą Narodową, kobiety Towarzystwo im. M. Konopnickiej, młodzież "Grunwald", a przede wszystkim pomoc Konsulatu Polskiego w Lille. Dzięki silnej, bo wprost bojowej postawy KTM i wszystkich organizacji skupiających się przy Ks. Proboszczu i Kościele Polskim wierni Bogu Parafianie, wygrali walkę.

50lat parafii
50 lecie parafii polskiej w 1980 r.


Po pięćdziesięciu latach Parafi w Rouvroy, zmieniła się przede wszystkim struktura socjalna. Rodacy przestali być Emigrantami, gdyż przez naturalizację, czy urodzenie stali się obywatelami Francji o równych prawach z Francuzami i nazywają się Francuzami polskiego pochodzenia, a Emigracja : Polonią. Wszyscy wyszli z "getta" polskiego i młodzież już nie ma kompleksu lecz kształci się w uczelniach francuskich, odznaczając się zdolnościami i pilnością, a rodzice z wielkim poświęceniem posyłają swoje dzieci do szkół. Dzisiaj, w każdej dziedzinie życia Państwa Francuskiego są polskie nazwiska. Z samej Kolonii w Rouvroy wyszło czterech Księży, 1 zakonnica, 6-ciu inżynierów, 5 lekarzy, 2 prawników, 10 profesorów licealnych, 11 nauczycieli szkół powszechnych, 4 pielęgniarki, 1 laborantka, 10 urzędników służby bezpieczeństwa, 6 podoficerów i oficerów w wojsku, a kwalifikowanych robotników, chyba bardzo trudno policzyć.


Ponadto, jest Fabryka Konserw Wyrobów Mięsnych, Magazyn Konfekcji, Sklep Obuwia i Rzeźnictwo. Kolonia zmieniła się pod tym względem, że ze stuprocentowo górniczej, zaledwie pozostało 10 procent górników.
W ciągu pięćdwiesięciu lat, jedynie nie zmieniła się wiara katolicka i skupienie się polskich organizacji wokół Duszpasterza polskiego i mimo zmienionych form, umiłowanie Ojczyzny. Wystarczyło na przykład wybór Polaka na Ojca Świętego, a w młodzieży niby obojętnej na sprawy polskie odezwała się dusza Polaka i poczucie przynależności do Narodu Polskiego, choć często nie rozumie języka polskiego.


Jeśli zatem Parafia Polska w Rouvroy, tak śmiało wchodzi w drugie 50-lecie, to na pewno doczeka i 100-lecia.

forklift certification institute